«لغت نامه دهخدا»
[بَ رَ / رِ وَ] (حامص مرکب)بهره بری. (فرهنگ فارسی معین). || بافایدگی. بهره داری. || سودبرندگی. || کامیابی. (فرهنگ فارسی معین).