«لغت نامه دهخدا»
[بَ زَ رَ / بُ زُ رَ] (ع ص) ناقهء بزرگ. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). ناقهء بزرگ فربه بسیارشیر. (از ذیل اقرب الموارد). ناقهء بزرگ فربه. ج، بَهازِر. (مهذب الاسماء). || خرمابن دراز یا آنقدر دراز که بار آن را بدست توان چید. ج، بهازر. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از ذیل اقرب الموارد).