بهش

«لغت نامه دهخدا»

[بِ هُ] (ص مرکب) مخفف بهوش :
چو پاک آفریدت بهش باش پاک
که ننگست ناپاک رفتن بخاک.سعدی.
اگر در جوانی زدی دست و پای
در ایام پیری بهش باش و رای.سعدی.