بهشتی وار

«لغت نامه دهخدا»

[بِ هِ] (ص مرکب) چون بهشتی. بهشتی گونه. مانند بهشتیان :
بهشتی دید در قصری نشسته
بهشتی وار در بر خلق بسته.نظامی.