«لغت نامه دهخدا»
[بِهْ گُ] (حامص مرکب)گل چینی. (یادداشت بخط مؤلف). || طریقه ای از فلسفه و طب و سیاست که می کوشد از طریقه های مختلف قدما و معاصرین قسمتهایی را که بحقیقت نزدیکتر میشمارد گرد کرده و از مجموعه، طریقهء مستقلی ایجاد کند. (یادداشت بخط مؤلف).