«لغت نامه دهخدا»
[بِ هَ اَ دَ شُ دَ] (مص مرکب) در یکدیگر فرورفتن : چندان بزند نیزه که نیزه بخروشد بندش بهم اندر شود از بس که بکوشد. منوچهری.