بهم دوختن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ هَ تَ] (مص مرکب) یکی کردن. بهم پیوستن :
گر زمین و زمان بهم دوزی
ندهندت زیاده از روزی.
؟ (از یادداشت بخط مؤلف).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر