«لغت نامه دهخدا»
[بَ هِ مَ] (ع ص، اِ) ارض بهمه؛ زمین بهمی ناک. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از ذیل اقرب الموارد). و رجوع به بهمی شود.