بهمی

«لغت نامه دهخدا»

[بُ ما] (ع اِ)(1) گیاهی است شبیه به نبات جو، بهماه، یکی یا واحد و جمع در وی یکسان است، و الف آن برای تأنیث، پس منون نشود. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). نباتی است شبیه به نبات جو و از آن کوتاه تر و باریکتر و خوشهء آن شبیه به شیلم و منبتش مواقع سایه ناک است. (از تحفهء حکیم مؤمن). نصل. صُفار. دیو گندم.
(1) - Hordeum phoenix.