بیتا

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (هزوارش، اِ) به لغت زند و پازند بمعنی خانه است که بعربی بیت خوانند. (از برهان قاطع). هزوارش بیتا(1)، پهلوی «خانک»(2) (= خانه)... بیتا(3) (خانه). (از حاشیهء برهان قاطع چ معین).
(1) - Bita.
(2) - Xanak.
(3) - Byta.