بیت الغزل

«لغت نامه دهخدا»

[بَ تُلْ غَ زَ] (ع اِ مرکب) بیت انتخابی و بهتر. (غیاث) (بهار عجم). کنایه از بیت منتخب و گزیده است. (آنندراج). شاه بیت. بیتی که در غزل از دیگر ابیات برتر و بهتر باشد :
شعر حافظ همه بیت الغزل معرفتست
آفرین بر نفس دلکش و لفظ سخنش.حافظ.
خالش میان ابرو الحق بجا فتاده
بیت الغزل نشانی از انتخاب دارد.
کلیم (از آنندراج).
رجوع به بیت القصیده شود.