«لغت نامه دهخدا»
[حُ] (ص مرکب) زایل نشدنی. قدیم. جاودان. همیشه. باقی : باد رایت بی تباهی باد شخصت بی حدوث باد جاهت بی تناهی باد جانت بی ضرر. سنائی.