بی حسیب

«لغت نامه دهخدا»

[حَ / حِ] (ص مرکب)بی حساب :
متناسبند و موزون حرکات دلفریبت
متوجهند با ما سخنان بی حسیبت.
سعدی (طیبات).
رجوع به حساب و بی حساب شود.