بی حکم

«لغت نامه دهخدا»

[حُ] (ص مرکب) بدون دستور و بدون فرمان. || بدون اجازه و بدون پروانگی. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر