«لغت نامه دهخدا»
[دَ] (ص مرکب) (از: بی + دخل) بی درآمد. (ناظم الاطباء). بی عایدی. که دخل ندارد. که درآمد ندارد. || که دخل و تصرفی در امری ندارد. غیردخیل در کارها. رجوع به دخل شود.