بیدگیا

«لغت نامه دهخدا»

(اِ مرکب) بیدگیاه. نوعی از حرشف است که کنگر باشد سرد و خشک است در اول، جراحتهای تازه را نافع باشد. (برهان) (هفت قلزم). نوعی از حرشف است که خارهای آنرا زده بپزند و بخورند. (انجمن آرا). مرغ. چمن. فریز. فرزد. بجم. پریز. ثئیل. (یادداشت مؤلف)(1). رجوع به گیا و نیز گیاه شود.
(1) - Chievdent.