بیدلک

«لغت نامه دهخدا»

[دِ لَ] (اِ مرکب) مصغر بیدل. عاشق دلباخته :
بیدلکان جان و روان باختند
با ترکان چگل و قندهار.منوچهری.
و رجوع به بیدل شود.