«لغت نامه دهخدا»
[ذَ / ذُو] (حامص مرکب) حالت و چگونگی بی ذوق. بیمزگی. || بی سلیقگی. (ناظم الاطباء). || عدم قدرت احساس زیبائیها. مقابل باذوقی.
