بیرائی

«لغت نامه دهخدا»

(ص مرکب) سست رایی. بیعقلی و بیهوشی. فیلولت(1). (نصاب الصبیان). رجوع به بیرایی شود.
(1) - از «فیلوله» به معنی سست رایی و خطا کردن رای.