بیرانه

«لغت نامه دهخدا»

[نَ] (اِ) بر وزن و معنای ویرانه است که خرابه شد. (برهان). ویران. بیران. ویرانه. (غیاث) :
در عهد او چه جوئی دلهای خسته از غم
در ملک میر ظالم بیرانه چند خواهی؟
امیرخسرو.
و رجوع به بیران و ویرانه شود.