بیراه شوا

«لغت نامه دهخدا»

[شَ] (حامص مرکب)دوره گردی. آوارگی. (ناظم الاطباء). این لغت با معنی فوق و بهمین صورت در ناظم الاطباء آمده است اما جای دیگر دیده نشد، شاید «بیراه شوی» باشد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر