بیرقدار

«لغت نامه دهخدا»

[بَ / بِ رَ] (نف مرکب) دارندهء بیرق. دارندهء اختر و درفش. علمدار. حامل لواء. حامل بیرق.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر