بیره زن

«لغت نامه دهخدا»

[رَ / رِ زَ] (اِ مرکب) چیزیست مانند تابه، لیکن از گل سازند و بر آن نان پزند. (برهان). تابهء گلین که بر آن نان پزند. (از جهانگیری) (از آنندراج) (از رشیدی) :
نشسته جوانمرد اطلس فروش
ز خاکستر بیره زن درع پوش.نظامی.