بی ریشی

«لغت نامه دهخدا»

(حامص مرکب) حالت و کیفیت بی ریش. || امردی. (یادداشت مؤلف) :
پار با من لاف بی ریشی زدی و خوش زدی
گر بحسن امسال چون پاری فزون از پار زن.
سوزنی.
رجوع به بی ریش شود.