بیزره

«لغت نامه دهخدا»

[بَ زَ رَ] (ع اِ مص) بازداری. (از دزی ج 1 ص135).
- اصحاب البیزره؛ بازداران. (دزی ج 1 ص135). رجوع به بیزر شود.
- علم البیزره؛ علمی است که دربارهء پرندگان گوشتخوار و راه نگاهداری و نیرو و ضعف آنها بر صید و تیمارداری آن گفتگو میکند. (از کشف الظنون). دانش بازیاری. (یادداشت مؤلف).