«لغت نامه دهخدا»
[زَ] (ص مرکب) (از: بی + زن) مرد مجرد. مرد که زن ندارد. عزب. عزیب. اعزب. مِعزابه. (منتهی الارب): عزوبه؛ بی زن و شوهر شدن. (دهار).
