بی ستاره

«لغت نامه دهخدا»

[سِ رَ / رِ] (ص مرکب) (از: بی + ستاره) بدون ستاره. (ناظم الاطباء). || کنایه از بداختر و بدطالع. (آنندراج). بدبخت و بی طالع. (ناظم الاطباء). رجوع به ستاره شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر