بیست و چار

«لغت نامه دهخدا»

[تُ] (عدد مرکب، ص مرکب، اِ مرکب) عدد اصلی مرکب. بیست وچهار. || بیست و چار لحن؛ از اصطلاحات موسیقی است. (یادداشت مؤلف) :
چنگیی کو درنوازد بیست وچار
چون نیابد گوش گردد چنگ وار.مولوی.
رجوع به آهنگ شود.