«لغت نامه دهخدا»
[رَ] (حامص مرکب) حالت و کیفیت بی سیرت. بی آبرویی و رسوایی. (ناظم الاطباء). بی ناموسی. (آنندراج). || فسق و فجور و سلوک برخلاف شرع. (ناظم الاطباء).