«لغت نامه دهخدا»
[شَ رَ] (ص مرکب) (از: بی + شرف) بی حرمت. بی آبرو. بی عرض. بی ناموس. (ناظم الاطباء). فرومایه. مایهء ننگ و عار. رجوع به شرف و ترکیبات آن شود.
