بی شیر

«لغت نامه دهخدا»

(ص مرکب) (از: بی + شیر) فاقد شیر. که شیر ندارد. که شیر او خشک شده باشد (مادر): ناقهء صلده؛ شتر مادهء بی شیر. (منتهی الارب). || که بدون شیر مانده باشد (کودک در غیاب مادر): اعامه؛ بی شیر شدن. رجوع به شیر شود.