بیضاوی

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (اِخ) قاضی ابوالحسن محمد بن القاضی ابوعبدالله محمد بن عبدالله بن احمدبن محمد بیضاوی. فقیه شافعی، داماد ابوالطیب طبری که مدتی قاضی کرخ در بغداد بوده است. وی در سال 392 ه . ق. متولد شد و به سال 468 ه . ق. وفات یافت. (از معجم البلدان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر