بی ضر

«لغت نامه دهخدا»

[ضَرر / ضَ] (ص مرکب) (از: بی + ضر) بی ضرر. بی زیان :
سِیُمْشان بد او مه(1) که هرگز نجوید
مگر خیر بی شر یا نفع بی ضر.ناصرخسرو.
رجوع به ضر شود.
(1) - ن ل: بِهْ.