بیضوی

«لغت نامه دهخدا»

[بَ ضَ وی ی] (ع ص نسبی)منسوب به بیضه. || منسوب به شهر بیضا. || یکی از اشکال هندسی شبیه به تخم مرغ. (ناظم الاطباء). رجوع به بیضی شود.
- خط بیضوی؛ یک قسم از خط ایرانی که دنباله های حروف آن به شکل بیضی می باشد برعکس آفتابی که در آن دنبالهء بعضی از حروف به شکل دایره می باشد. (ناظم الاطباء).