«لغت نامه دهخدا»
[بَ / بِ] (از ع، اِ) رطوبتی است سفید و شفاف مانند سفیدی بیضهء مرغ در میان چشم مابین پردهء عنبیه و عنکبوتیه. (غیاث) (آنندراج) (از ناظم الاطباء). || سپیدی. || صافی. (ناظم الاطباء).