بی ظرفیت

«لغت نامه دهخدا»

[ظَ فی یَ] (ص مرکب) بدون گنجایش. بی استعداد. بی قوت. || آنکه تحمل شداید یا خوشبختی را ندارد. رجوع به ظرفیت شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر