«لغت نامه دهخدا»
(ص مرکب) (از: بی + کار، از اسم مصدر کاریدن) بدون زرع: بی کار و کشت؛ بی کشت و زرع. بی کشاورزی : جهان دوزخی بود بی کار و کشت به ابری چنین تازه شد چون بهشت.نظامی.