«لغت نامه دهخدا»
[بَ دَ / بِ دِ] (ص مرکب) (از: بیک + زاده) بیگزاده. بکزاده. فرزند بیک. از خانوادهء اشراف و نجبا. رجوع به بک و بیک و بیگ شود.