بی کفنی

«لغت نامه دهخدا»

[کَ فَ] (حامص مرکب) نداشتن کفن. || فقر و ناداری بیش از حد.
-امثال: از بی کفنی زنده ایم. رجوع به کفن شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر