«لغت نامه دهخدا»
[گُ تُ شُ / شِ / شَ](ق مرکب) (از: بی + گفت + و + شنود) بدون گفتن و شنودن. بدون مباحثه و جر و بحث. بطور قطع. و رجوع به گفت و شنود شود.