«لغت نامه دهخدا»
[گُ بَ] (ص مرکب) (از: بی + گل + برگ) بدون گلبرگ. این کلمه را فرهنگستان بجای بیجام و عدم الطاس پذیرفته است. (لغات فرهنگستان). رجوع به گلبرگ شود.