بی لاد

«لغت نامه دهخدا»

(ص مرکب) (از: بی + لاد، بن و پی دیوار) بی بن و بنیاد. (از حاشیهء دیوان ناصرخسرو) :
بچشم سر یکی بنگر سحرگاه
بر این دولاب بی دیوار و بی لاد.
ناصرخسرو.
و رجوع به لاد شود.