بیلاق

«لغت نامه دهخدا»

(اِ) خانه ای سرد که جهت تابستان در زیر زمین کنند. (آنندراج). جای سرد که در زیر زمین جهت تابستان کنند. (ناظم الاطباء). احتمال اینکه دگرگون شدهء ییلاق (منسوب به یای ترکی = تابستان بمعنی جای تابستانی) باشد نیز هست. || گل. || شکوفه. || باغ. || تیری که پیکانش دوشاخه باشد. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر