بیلدار

«لغت نامه دهخدا»

(نف مرکب) آنکه به بیل کار کند. (آنندراج). کسی که زمین را با بیل میکند و پاک میکند. (ناظم الاطباء). || که بیل بهمراه دارد برای کندن زمین یا برگرداندن مجرای آب و جز آن. در مواقع سیل و استعانت برگرداندن جریان آب مردم فریاد برآرند: «بیلدارهرای»، «کلندارهرای» (در تداول مردم قزوین). (یادداشت مؤلف).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر