بیل زن

«لغت نامه دهخدا»

[زَ] (نف مرکب) آنکه با بیل کار میکند مانند باغبان. (از آنندراج) (ناظم الاطباء). || کنایه از دهقان و مزارع. (غیاث) :
همان بیل زن مرد آلت شناس
کند بیلکش را به بیلی قیاس.نظامی.
-امثال: تو اگر بابا بیل زنی بباغچهء خودت بزن. (یادداشت مؤلف).