بی لطافت

«لغت نامه دهخدا»

[لَ / لِ فَ] (ص مرکب) (از: بی + لطافت) دور از لطافت و نرمی. که لطیف نیست. نامطبوع و زشت و درشت. (ناظم الاطباء). و رجوع به لطافت شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر