بیلکی

«لغت نامه دهخدا»

[لَ] (ص نسبی) تیر که پیکان بیله دارد. (فرهنگ اسدی).
- تیر بیلکی؛ تیری است که بیله یعنی پیکان سرپهن در آن درنشانده باشند. (از لغت نامهء اسدی: بیله).
رجوع به بیله شود.