بیمارنوازی

«لغت نامه دهخدا»

[نَ] (حامص مرکب) عمل بیمارنواز. مهربانی با بیمار. عیادت بیمار :
دلنواز من بیمار شمائید همه
بهر بیمارنوازی بمن آئید همه.خاقانی.