«لغت نامه دهخدا»
[مَ / مُو جِ] (ص مرکب) (از: بی + موجب عربی) بی سبب. بیوجه. (آنندراج). بدون سبب. بدون دلیل. (ناظم الاطباء). رجوع به موجب شود.
