بین اصبعین

«لغت نامه دهخدا»

[بَ نَ اِ بَ عَ] (ع ق مرکب)میان دو انگشت. میان اصبعین. رجوع به بین الاصبعین شود :
دیده و دل هست بین اصبعین
چون قلم در دست کاتب ای حسین.
مولوی (مثنوی چ نیکلسن دفتر 3 ص157).